رفتن به محتوا
NORTHEA
زبان: FA
ترتیب یک مشاوره خصوصی
منو

درباره قبرس شمالی · طبیعت

گیاهان و جانوران قبرس شمالی

تا تاریخ 23 اکتبر 2026، منابع بررسی‌شده قبرس شمالی را آمیزه‌ای از درختچه‌زار ماکی، بوته‌زار کوتاه باز، جنگل کاج و سرو در رشته‌کوه کرنیا (Kyrenia/Beşparmak) و تل‌ماسه‌ها و تالاب‌های ساحلی در شبه‌جزیره کارپاس (Karpaz) توصیف می‌کنند. ماکی (maquis)، که در ترکی maki نامیده می‌شود، پوشش گیاهی مدیترانه‌ای از درختچه‌ها و درختان کوچک است. این صفحه گیاهان، گل‌ها و جانورانی را فهرست می‌کند که منابع دانشگاهی، حفاظتی و دانشنامه‌ای برای شمال یا برای کل قبرس گزارش کرده‌اند و می‌گوید کدام منابع گونه‌ای را در شمال جای می‌دهند.

بررسی‌شده در 23 اکتبر 2026 با منابعی که در متن نام برده شده و در پایین فهرست شده‌اند. مواضع طرف‌ها به خود آن‌ها نسبت داده شده است.

ماکی و پهنه‌های گیاهی قبرس شمالی. طرح تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی
طرح تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی

ماکی و پهنه‌های گیاهی قبرس شمالی

مؤسسه گیاه‌شناسی دانشگاه هوهنهایم (University of Hohenheim) (اسلایدهای سمینار، ژانویه 2019) ماکی را پوششی توصیف می‌کند که بیشتر از درختچه و درخت کوچک تشکیل شده و بلندتر از حدود 3 تا 5 متر نمی‌شود، با اربوتوس یونانی (Greek strawberry tree)، Styrax officinalis و گونه‌های Pistacia به‌عنوان اعضای معمول. ویکی‌پدیای ترکی maki را بوته‌زار مناطق با اقلیم مدیترانه‌ای تعریف می‌کند، معمولاً 1 تا 2 متر بلند، که در جایی پدید می‌آید که جنگل با قطع، سوزاندن و چرا تخریب شده است.

برای شمال، همان مطالب هوهنهایم می‌گوید دامنه جنوبی خشک‌تر رشته‌کوه کرنیا (Beşparmak) بیشتر ماکی یا فریگانا (phrygana) دارد، در حالی که دامنه شمالی مرطوب‌تر جنگل گسترده‌تری دارد که پس از آتش‌سوزی یا قطع درختان به ماکی تنزل می‌کند. نمایه زیست‌بوم One Earth (نویسندگان UNEP-WCMC، 2020) گاریگ (garrigue) و ماکی زیتون، خرنوب و ارس فنیقی را در پست‌زمین‌های خشک قبرس جای می‌دهد.

هوهنهایم همچنین دشت مسائوریا (Mesaoria) را فهرست می‌کند که اکنون بیشتر زیر کشت است و در لبه‌هایش تراس‌های زیتون، خرنوب یا مرکبات دارد، سواحل شنی، و شبه‌جزیره کارپاس با تل‌ماسه‌ها، تالاب‌های ساحلی و بسترهای پوزیدونیا (Posidonia). در جایی که چرا ادامه دارد، جنگل می‌تواند به ماکی و سپس به فریگانا تنزل کند، پوششی از درختچه‌ها و گیاهان کوچک به بلندی حدود نیم متر.

  • ماکی (Maki، maquis)
    Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    زیستگاه

    ماکی (Maki، maquis)

    هوهنهایم (2019): پوششی از درختچه و درخت کوچک، تا حدود 3 تا 5 متر، در بخش‌های پایین کوهستان‌های قبرس؛ می‌تواند طبیعی باشد یا پس از چرا پدید آید.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • گاریگ و فریگانا (Garig، phrygana)
    Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    زیستگاه

    گاریگ و فریگانا (Garig، phrygana)

    ویکی‌پدیای ترکی گاریگ (garig) را گونه‌ای تنک‌تر بر خاک‌های آهکی توصیف می‌کند. هوهنهایم (2019) فریگانا را برای پوششی به بلندی حدود نیم متر به کار می‌برد، با درختچه‌ها و گیاهان کوچک مانند Sarcopoterium spinosum و گونه‌های Cistus.

    منبع: tr.wikipedia.org

  • جنگل کاج و سرو رشته‌کوه کرنیا (Kızılçam ormanı)
    Chneophytou at Greek Wikipedia · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

    زیستگاه

    جنگل کاج و سرو رشته‌کوه کرنیا (Kızılçam ormanı)

    هوهنهایم (2019): کاج ترکی درخت اصلی امروز جنگل‌های بشپارماق (Beşparmak) و سرو ناز دومین درخت پرشمار است؛ جنگل‌های بلوط از بلوط فلسطینی و دارمازو تا حدود 500 سال پیش دامنه‌های شمالی را می‌پوشاندند.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • پوشش گیاهی ساحلی و تل‌ماسه‌ای کارپاس
    Chris06 · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    زیستگاه

    پوشش گیاهی ساحلی و تل‌ماسه‌ای کارپاس

    Şekerciler و Ketenoğlu (Phytocoenologia، 2019) پوشش گیاهی چندساله تل‌ماسه‌ها، فریگانا بر تل‌ماسه‌های نیمه‌پایدار، پوشش گیاهی صخره‌ها و ماکی ساحلی را در شبه‌جزیره کارپاس توصیف می‌کنند و پایش در برابر کشاورزی، گردشگری و گسترش شهری را توصیه می‌کنند.

    منبع: avesis.ankara.edu.tr

  • تالاب‌های رشته‌کوه بشپارماق (Beşparmak)
    Ad Meskens · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    زیستگاه

    تالاب‌های رشته‌کوه بشپارماق (Beşparmak)

    هوهنهایم (2019) از 35 تالاب در امتداد رشته‌کوه بشپارماق گزارش می‌دهد که تنها 6 تای آن‌ها منشأ طبیعی دارند، و آن‌ها را زیستگاه حیات گیاهی و جانوری توصیف می‌کند.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

1 / 5

درختان و درختچه‌ها. طرح تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی
طرح تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی

درختان و درختچه‌ها

هوهنهایم (2019) کاج ترکی، Pinus brutia، را درخت اصلی جنگل‌های بشپارماق می‌نامد. در سراسر جزیره پراکنده است، از زمین پست تا حدود 1,300 متر می‌روید، بر خاک آهکی خشک به 12 تا 25 متر می‌رسد و از مارس تا مه گل می‌دهد. نمایه One Earth (2020) برای کاج اصلی نام کاج کالابریایی (Calabrian pine) را به کار می‌برد و می‌گوید سرو ناز عمدتاً در رشته‌کوه کرنیا می‌روید.

هوهنهایم درختچه‌ها و درختان کوچک همراه جنگل‌ها و ماکی بشپارماق را فهرست می‌کند: اربوتوس یونانی، پسته کوهی (terebinth)، Styrax officinalis، زالزالک زرد (azarole) و رامنوس مدیترانه‌ای (Rhamnus alaternus). می‌افزاید Calicotome villosa بر خاک‌های عریان‌شده در اثر جنگل‌زدایی یا آتش می‌روید. Şekerciler و Ketenoğlu (2019) اجتماع ماکی ارس را در شبه‌جزیره کارپاس توصیف می‌کنند. جاهایی مانند سنت هیلاریون (St Hilarion) و بوفاونتو (Buffavento) در قلعه‌های قبرس شمالی آمده‌اند.

  • کاج ترکی (Kızılçam، Türk çamı، Pinus brutia)
    Zeynel Cebeci · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    درخت

    کاج ترکی (Kızılçam، Türk çamı، Pinus brutia)

    هوهنهایم (2019): همیشه‌سبز، گونه درختی اصلی جنگل‌های بشپارماق، تا حدود 1,300 متر، بر خاک آهکی خشک 12 تا 25 متر بلند، گل‌دهی از مارس تا مه. ویکی‌پدیای ترکی نام‌های Kızılçam و Türk çamı را می‌دهد.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • سرو ناز (Akdeniz servisi، Cupressus sempervirens)
    Chneophytou · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

    درخت

    سرو ناز (Akdeniz servisi، Cupressus sempervirens)

    هوهنهایم (2019): دومین درخت پرشمار جنگل‌های بشپارماق، در جاهای خشک و عمدتاً دامنه‌های جنوبی، بر سنگ آهک 20 تا 30 متر بلند، گل‌دهی مارس تا آوریل.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • خرنوب (Keçiboynuzu، harnup، Ceratonia siliqua)
    Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    درخت

    خرنوب (Keçiboynuzu، harnup، Ceratonia siliqua)

    One Earth (2020) خرنوب را در میان گونه‌های بوته‌زار ماکی پست‌زمین‌های خشک قبرس فهرست می‌کند. هوهنهایم (2019) به تراس‌های خرنوب در لبه‌های دشت مسائوریا اشاره می‌کند.

    منبع: oneearth.org

  • زیتون اروپایی (European olive)
    Anna Anichkova · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

    درخت

    زیتون اروپایی (European olive)

    One Earth (2020) زیتون اروپایی را همراه خرنوب و ارس فنیقی در بوته‌زار ماکی پست‌زمین‌های خشک قبرس نام می‌برد. هوهنهایم (2019) از تراس‌های زیتون در لبه‌های دشت مسائوریا یاد می‌کند.

    منبع: oneearth.org

  • ارس فنیقی (Phoenician juniper)
    Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    درختچه

    ارس فنیقی (Phoenician juniper)

    One Earth (2020) ارس فنیقی را در ماکی پست‌زمین قبرس فهرست می‌کند. Şekerciler و Ketenoğlu (2019) اجتماع ماکی همراه ارس را در شبه‌جزیره کارپاس توصیف می‌کنند.

    منبع: oneearth.org

  • بلوط فلسطینی و دارمازو (Quercus coccifera subsp. calliprinos، Quercus infectoria subsp. veneris)
    Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    درخت

    بلوط فلسطینی و دارمازو (Quercus coccifera subsp. calliprinos، Quercus infectoria subsp. veneris)

    هوهنهایم (2019): این بلوط‌ها تا حدود 500 سال پیش دامنه‌های شمالی رشته‌کوه بشپارماق را می‌پوشاندند؛ بهره‌برداری انسانی و آتش‌سوزی آن‌ها را کاهش داد و تنها جمعیت‌های کوچکی در قبرس شمالی مانده است.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • اربوتوس یونانی (Arbutus andrachne، Greek strawberry tree)
    Zeynel Cebeci · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    درخت

    اربوتوس یونانی (Arbutus andrachne، Greek strawberry tree)

    هوهنهایم (2019): گونه همراه همیشه‌سبز جنگل‌ها و ماکی بشپارماق، 3 تا 5 متر بلند، ترجیح‌دهنده خاک‌های کم‌آهک، با گل‌های سفید یا سبز مایل به زرد در بهار.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • پسته کوهی (Menengiç، Pistacia terebinthus)
    איתן פרמן · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

    درختچه

    پسته کوهی (Menengiç، Pistacia terebinthus)

    هوهنهایم (2019): درختچه یا درخت کوچک همیشه‌سبز و معطر، 2 تا 6 متر، در زیرپوشش جنگل‌های تنک و ماکی؛ گل‌دهی آوریل تا ژوئن. ویکی‌پدیای ترکی menengiç را نام ترکی می‌دهد.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • رامنوس مدیترانه‌ای (Mediterranean buckthorn، Rhamnus alaternus)
    Kevin Thiele from Perth, Australia · CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

    درختچه

    رامنوس مدیترانه‌ای (Mediterranean buckthorn، Rhamnus alaternus)

    هوهنهایم (2019): درختچه همیشه‌سبز 1 تا 4 متری بر خاک آهکی در جنگل‌ها؛ بیان می‌کند همه نمونه‌ها در قبرس شکوفه‌های چهاربخشی و میوه‌های دوبخشی دارند.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

1 / 9

گل‌های وحشی و ارکیده‌ها. طرح تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی
طرح تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی

گل‌های وحشی و ارکیده‌ها

هوهنهایم (2019) Ornithogalum divergens، Allium neapolitanum و آلاله ایرانی (Persian buttercup)، Ranunculus asiaticus، را گیاهان بهاری فریگانای بشپارماق فهرست می‌کند. می‌گوید هر سه در دشت‌ها و مناطق بلندتر دیده می‌شوند. همچنین آسفودل ساقه‌توخالی را در زمین‌های زراعی یا آیش، و درختچه‌ای از تیره Cistaceae، Cistus salviifolius، را که پس از آتش‌سوزی به‌سرعت گسترش می‌یابد، نام می‌برد.

از ارکیده‌ها برای شبه‌جزیره کارپاس یاد شده است: خلاصه طرح مدیریت در ارائه هوهنهایم Ophrys kotschyi را در میان 22 گونه گیاهی بومی منطقه حفاظت‌شده کارپاس فهرست می‌کند. بر سواحل شنی همان دانشگاه Eryngium maritimum، Medicago marina، Cakile maritima و Pancratium maritimum را گیاهان معمول فهرست می‌کند. زمینه آب‌وهوایی فصلی در آب‌وهوا و فصل‌ها آمده است.

  • آلاله ایرانی (Persian buttercup، Ranunculus asiaticus)
    SuperJew · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

    گل

    آلاله ایرانی (Persian buttercup، Ranunculus asiaticus)

    هوهنهایم (2019) آلاله ایرانی، تیره Ranunculaceae، را در میان گیاهانی فهرست می‌کند که در بهار اغلب به فریگانای بشپارماق تعلق دارند و می‌گوید هم در دشت‌ها و هم در مناطق بلندتر دیده می‌شود.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • Ornithogalum divergens
    Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    گل

    Ornithogalum divergens

    هوهنهایم (2019) این گیاه از تیره Asparagaceae را در میان گیاهانی فهرست می‌کند که در بهار اغلب به فریگانای بشپارماق تعلق دارند و می‌گوید هم در دشت‌ها و هم در مناطق بلندتر دیده می‌شود.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • Allium neapolitanum
    Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    گل

    Allium neapolitanum

    هوهنهایم (2019) این تره از تیره Amaryllidaceae را در میان گیاهانی فهرست می‌کند که در بهار اغلب به فریگانای بشپارماق تعلق دارند و می‌گوید هم در دشت‌ها و هم در مناطق بلندتر دیده می‌شود.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • آسفودل ساقه‌توخالی (Asphodelus fistulosus)
    Hans Hillewaert · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

    گل

    آسفودل ساقه‌توخالی (Asphodelus fistulosus)

    هوهنهایم (2019): گیاهی یک‌ساله یا چندساله کم‌عمر تا 70 سانتی‌متر، معمولاً در زمین‌های زراعی یا آیش و در میان گیاهان فریگانای رشته‌کوه بشپارماق فهرست‌شده.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • سیستوس برگ‌مریم‌گلی (Adaçayı yapraklı laden، salvia cistus، Cistus salviifolius)
    Alvesgaspar · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

    درختچه

    سیستوس برگ‌مریم‌گلی (Adaçayı yapraklı laden، salvia cistus، Cistus salviifolius)

    هوهنهایم (2019): درختچه‌ای با بوی معطر از تیره Cistaceae، با نام salvia cistus، که به‌ویژه پس از آتش‌سوزی به‌سرعت گسترش می‌یابد. ویکی‌پدیای ترکی نام ترکی adaçayı yapraklı laden و پراکنش مدیترانه‌ای را می‌دهد.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • Calicotome villosa
    User:Xemenendura · CC BY-SA 2.1 es · Wikimedia Commons

    درختچه

    Calicotome villosa

    هوهنهایم (2019): درختچه یا درخت کوچک خاردار تا 3 متر، معمولاً بر خاک‌های اسیدی عریان‌شده در اثر جنگل‌زدایی یا آتش‌سوزی جنگل، در میان گیاهان فریگانای رشته‌کوه بشپارماق فهرست‌شده.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • Ophrys kotschyi (ارکیده)
    Chneophytou. Original uploader was Chneophytou at el.wikipedia · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

    گل

    Ophrys kotschyi (ارکیده)

    هوهنهایم (2019)، با استناد به طرح‌های مدیریت کارپاس: یکی از 22 گونه گیاهی بومی منطقه حفاظت‌شده کارپاس، تنها گونه فهرست‌شده در پیوست II دستورالعمل زیستگاه‌ها (Habitats Directive)، و یکی از پنج گونه نادر برای جزیره، با رتبه آسیب‌پذیر (Vulnerable).

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • گیاهان ساحل شنی (Eryngium maritimum، Medicago marina، Cakile maritima، Pancratium maritimum)
    ToprakM · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    گیاه

    گیاهان ساحل شنی (Eryngium maritimum، Medicago marina، Cakile maritima، Pancratium maritimum)

    هوهنهایم (2019) این چهار گیاه را گیاهان معمول ساحل شنی قبرس نشان می‌دهد. ویکی‌پدیای ترکی kum zambağı را نام ترکی Pancratium maritimum (نرگس دریایی) می‌دهد، با گل‌دهی از اوت تا اکتبر.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

1 / 8

گیاهان بومی قبرس. طرح تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی
طرح تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی

گیاهان بومی قبرس

بومی (endemic) یعنی تنها در قبرس یافت می‌شود و در جای دیگری نه؛ منابع زیر گیاهان را در کل جزیره جای می‌دهند و ثبت‌های ذکرشده در اینجا بیشتر از رشته‌کوه کرنیا است. Gücel و Yıldız (دانشگاه خاور نزدیک، Yakın Doğu Üniversitesi؛ Pakistan Journal of Botany، 2008) از 121 گونه بومی برای قبرس یاد می‌کنند که 19 تای آن‌ها را با استناد به Meikle و Viney بومی قبرس شمالی توصیف می‌کنند. هوهنهایم (2019) برای جزیره شمار متفاوتی، حدود 142، می‌دهد و این ارقام از یک سال نیستند.

هوهنهایم (2019) Arabis cypria، Delphinium caseyi و Brassica hilarionis را در رشته‌کوه بشپارماق نام می‌برد. Gücel و Yıldız (2008) ده تاکسون بومی دیگر از این رشته‌کوه را در معرض تهدید ناشی از تخریب زیستگاه، آتش‌سوزی جنگل و معدنکاری سنگ توصیف می‌کنند. مرکز پژوهش و آموزش محیط‌زیست قبرس (Cyprus Center for Environmental Research and Education) (2017) نگون‌سار قبرسی را از آکاماس (Akamas) و ترودوس (Troodos) تا پنتاداکتیلوس (Pentadaktylos) در نظر می‌گیرد.

  • نگون‌سار قبرسی (Kıbrıs siklameni، Cyprus cyclamen، Cyclamen cyprium)
    Ziegler175 · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

    گل

    نگون‌سار قبرسی (Kıbrıs siklameni، Cyprus cyclamen، Cyclamen cyprium)

    CYCERE (2017): تنها یکی از سه گونه نگون‌سار قبرس که بومی جزیره است، از آکاماس و ترودوس تا پنتاداکتیلوس در ارتفاع 50 تا 1,100 متر. Cyclamen Society گل‌دهی وحشی را از سپتامبر تا ژانویه می‌دهد.

    منبع: kykpee.org

  • گیاه

    Arabis cypria

    هوهنهایم (2019): گیاهی چندساله بر صخره‌های آهکی سایه‌دار در خاک‌های قلیایی رشته‌کوه بشپارماق، توصیف‌شده به‌عنوان گونه بومی نادر در قبرس شمالی با زیستگاهی در معرض تهدید.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • گیاه

    Delphinium caseyi

    هوهنهایم (2019) این گیاه بومی را در میان گیاهان رشته‌کوه بشپارماق نام می‌برد؛ بر صخره‌های سنگی یا شکاف‌های تخته‌سنگ‌های آهکی می‌روید، در نزدیکی قلعه سنت هیلاریون بسیار محلی است و اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) آن را در رده در معرض خطر بحرانی (Critically Endangered) قرار می‌دهد.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • Brassica hilarionis
    Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    گیاه

    Brassica hilarionis

    هوهنهایم (2019): گیاهی چندساله و بی‌کرک بر دامنه‌های سنگی آهکی، به‌شدت حفاظت‌شده، توصیف‌شده به‌عنوان بومی کوه‌های بشپارماق غربی، بر دیواره‌های صخره‌ای در ارتفاع 400 تا 850 متر.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • گیاه

    Pimpinella cypria

    Gücel و Yıldız (2008) آن را نزدیک کرنیا (Girne) بر دامنه‌های شمالی در حدود 750 تا 820 متر و در قلعه سنت هیلاریون در 800 متر جمع‌آوری کردند و آن را گیاهی توصیف می‌کنند که تنها در کوه‌های بشپارماق پراکنده است.

    منبع: pakbs.org

  • گیاه

    Salvia veneris

    Gücel و Yıldız (2008) آن را بالای دریاچه دگیرمنلیک (Değirmenlik) بر تپه‌های ماسه‌سنگی در حدود 200 متر جمع‌آوری کردند، یکی از ده تاکسون بومی که برای کوه‌های بشپارماق فهرست می‌کنند.

    منبع: pakbs.org

  • Sideritis cypria
    Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    گیاه

    Sideritis cypria

    Gücel و Yıldız (2008) آن را در جاهای سنگی در 700 تا 850 متر نزدیک آلوه‌کایاسی (Alevkayası)، قلعه بوفاونتو (Buffavento) و قلعه سنت هیلاریون جمع‌آوری کردند و آن را در میان تاکسون‌های تهدیدشده در اثر تخریب زیستگاه نام می‌برند.

    منبع: pakbs.org

  • گیاه

    Teucrium cyprium subsp. kyreniae

    Gücel و Yıldız (2008) آن را بر دامنه‌های سنگی در 500 تا 800 متر نزدیک بوفاونتو (Buffavento)، بوغازکوی (Boğazköy) و گچیتکاله (Geçitkale) جمع‌آوری کردند و آن را در میان ده تاکسون بومی کوه‌های بشپارماق فهرست می‌کنند.

    منبع: pakbs.org

  • لاله قبرسی و شکوه برف لوخ (Cyprus tulip، Loch's glory-of-the-snow)
    Aliosha Bielenberg · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    گل

    لاله قبرسی و شکوه برف لوخ (Cyprus tulip، Loch's glory-of-the-snow)

    One Earth (2020) هر دو را همراه Cyclamen cyprium گیاهان بومی زیست‌بوم قبرس نام می‌برد. منبع نمی‌گوید در شمال یافت می‌شوند یا نه.

    منبع: oneearth.org

1 / 9

پستانداران، خزندگان و حشرات

Benda و همکاران (موزه ملی پراگ و دانشگاه خاور نزدیک؛ Lynx، 2018) دست‌کم 451 ثبت از 21 گونه خفاش را در قبرس شمالی گزارش می‌کنند، از کار میدانی عمدتاً در 2018. بیان می‌کنند که کل خفاش‌های شناخته‌شده جزیره، به‌جز یک گونه مشکوک، در شمال ثبت شده و پناهگاه‌های خفاش میوه‌خوار مصری از اواسط دهه 2000 کوچک‌تر بوده است. الاغ‌های آزاد کارپاس در گردش خانوادگی آمده‌اند.

موش خاردار قبرسی، که از کوه‌های کرنیا توصیف شده، در آنجا جمعیتی دارد. برای مارها، پژوهشی در سال 2009 در Animal Biology (Göçmen و همکاران) 66 نمونه از یازده گونه را از قبرس شمالی بررسی کرد. هوهنهایم (2019) دو پروانه بومی را در منطقه حفاظت‌شده کارپاس فهرست می‌کند. منابع بازشده هیچ مار شلاقی قبرسی را از رشته‌کوه کرنیا گزارش نمی‌کنند.

رسانه‌های ترک‌قبرسی نام Gufi را برای افعی قبرس به کار می‌برند. Kıbrıs Postası (15 مه 2019) از دانشیار دکتر Nazım Kaşot از بنیاد حفاظت از محیط‌زیست (ÇEKOVA) نقل می‌کند که می‌گوید در قبرس شمالی یافت می‌شود، تنها یکی از سه گونه مار زهرآگین است که بالقوه برای مردم خطرناک شمرده می‌شود و کشتن مارها تخلف است. Gündem Kıbrıs (2024) از بیانیه‌ای از پارک طبیعی تاشکنت (Taşkent Nature Park) گزارش می‌دهد که افعی قبرس، Macrovipera lebetina lebetina، را زیرگونه‌ای بومی جزیره توصیف می‌کند. ویکی‌پدیای انگلیسی kufi را نام رایج فهرست می‌کند، از واژه یونانی به معنای ناشنوا.

منابع پراکنش افعی را در مقیاس‌های متفاوتی توصیف می‌کنند. ویکی‌پدیا زیرگونه قبرسی را به‌سادگی «قبرس» فهرست می‌کند. مقاله‌ای از 2018 (Jestrzemski و Kuzyakova، Journal of Venomous Animals and Toxins) بیان می‌کند زیرگونه اسمی فقط در قبرس یافت می‌شود و نزدیک پولیس خریسوخوس (Polis Chrysochous) در ناحیه پافوس (Paphos) در جمهوری قبرس بررسی شد. گزارش موردی از 2006 در Turkish Journal of Parasitology (Göçmen و همکاران) نمونه‌ای را توصیف می‌کند که در شمال قبرس جمع‌آوری شده بود. Cyprus Mail (26 آوریل 2025) از هشت گونه مار در جزیره گزارش می‌دهد که سه تای آن‌ها زهرآگین‌اند.

موفلون قبرسی بومی جزیره قبرس توصیف می‌شود، نه بومی شمال. ویکی‌پدیای انگلیسی آن را در کوه‌های ناحیه پافوس جای می‌دهد و از حدود 1,200 رأس شمارش‌شده در 1997 گزارش می‌دهد. Gündem Kıbrıs (3 آوریل 2025)، با استناد به Cyprus Mail، برآوردی حدود 3,000 می‌دهد و برنامه‌های پرورش را مایه آن می‌داند. ویکی‌پدیا برای Ovis gmelini رتبه IUCN در سطح گونه، نزدیک به تهدید (Near Threatened) (Michel و Ghoddousi، 2020)، را می‌دهد، نه رتبه‌ای برای قبرس به‌تنهایی، و فهرست‌شدن در پیوست I کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های در معرض خطر انقراض (CITES) از نوامبر 2019 را یادآور می‌شود. Yenidüzen (2015) و Kıbrıs Postası (2022) از دیده‌شدن گاه‌به‌گاه جانورانی در شمال گزارش می‌دهند.

  • خفاش‌های قبرس شمالی (21 گونه، از جمله Rousettus aegyptiacus)
    מינוזיג - MinoZig · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    پستاندار

    خفاش‌های قبرس شمالی (21 گونه، از جمله Rousettus aegyptiacus)

    Benda و همکاران (2018): دست‌کم 451 ثبت از 21 گونه خفاش در شمال، با ثبت Rousettus aegyptiacus در 26 مکان و کلنی‌هایی کوچک‌تر از اواسط دهه 2000.

    منبع: publikace.nm.cz

  • پستاندار

    موش خاردار قبرسی (Acomys nesiotes)

    ویکی‌پدیا: بومی قبرس، با یک جمعیت در کوه‌های کرنیا و یکی در ترودوس؛ در 1903 از کوه‌های کرنیا توصیف شد. IUCN آن را کمبود داده (Data Deficient) فهرست می‌کند (ارزیابی 2024).

    منبع: en.wikipedia.org

  • موفلون قبرسی (Kıbrıs muflonu، Cyprus mouflon، Ovis gmelini ophion؛ نام یونانی‌قبرسی agrino)
    WoodsAndrew · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    پستاندار

    موفلون قبرسی (Kıbrıs muflonu، Cyprus mouflon، Ovis gmelini ophion؛ نام یونانی‌قبرسی agrino)

    ویکی‌پدیای انگلیسی آن را بومی قبرس می‌نامد و نام agrino را می‌دهد. مطبوعات ترک‌قبرسی (Yenidüzen، 2015؛ Kıbrıs Postası، 2022) از جانوران منفرد در یشیل‌ایرماک (Yeşilırmak) و لفکه (Lefke) گزارش می‌دهند، در حالی که Gündem Kıbrıs (2025) موفلون‌ها را در کوه‌های ترودوس و نزدیک پافوس جای می‌دهد.

    منبع: yeniduzen.com

  • خزنده

    مار شلاقی قبرسی (Cyprus whip snake، Hierophis cypriensis)

    Baier، Nicolaou و Rödder (Herpetological Journal، 2014): بومی قبرس، با زیستگاه مناسب عمدتاً در رشته‌کوه ترودوس؛ از مناطق جنگلی رشته‌کوه کرنیا در شمال گزارش نشده است.

    منبع: thebhs.org

  • خزنده

    مارهای قبرس شمالی

    Göçmen و همکاران (Animal Biology، 2009) 66 نمونه مار از یازده گونه را از قبرس شمالی بررسی کردند؛ سه نمونه به تیره افعی‌ها تعلق داشت. صفحه چکیده گونه‌ها را نام نمی‌برد.

    منبع: avesis.mcbu.edu.tr

  • مارمولک‌های بومی قبرس (Laudakia cypriaca، Phoenicolacerta troodica)
    Charles J. Sharp · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    خزنده

    مارمولک‌های بومی قبرس (Laudakia cypriaca، Phoenicolacerta troodica)

    Svana و همکاران (Ecologia Balkanica، 2025) یازده گونه مارمولک را در قبرس ثبت می‌کنند، که دو تای آن‌ها گونه بومی و چهار تا زیرگونه بومی‌اند. متنی که خوانده شد این دو گونه را به‌طور مشخص در شمال جای نمی‌دهد.

    منبع: eb.bio.uni-plovdiv.bg

  • پروانه علفزار قبرسی و پروانه آبی پافوس (Cyprus Meadow Brown، Maniola cypricola؛ Paphos Blue، Glaucopsyche paphos)
    purperlibel · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    حشره

    پروانه علفزار قبرسی و پروانه آبی پافوس (Cyprus Meadow Brown، Maniola cypricola؛ Paphos Blue، Glaucopsyche paphos)

    هوهنهایم (2019)، با استناد به طرح‌های مدیریت: هر دو در میان پروانه‌های بومی جانوران منطقه حفاظت‌شده کارپاس فهرست شده‌اند که نوک شبه‌جزیره کارپاس را در بر می‌گیرد.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • گوفی (Gufi، küt burunlu engerek؛ افعی گرزه قبرسی، Macrovipera lebetina lebetina؛ با نگارش kufi نیز)
    Musa geçit · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

    خزنده

    گوفی (Gufi، küt burunlu engerek؛ افعی گرزه قبرسی، Macrovipera lebetina lebetina؛ با نگارش kufi نیز)

    مطبوعات ترک‌قبرسی نام Gufi را برای افعی قبرس به کار می‌برند. سخنگوی Çekova که در Kıbrıs Postası (2019) نقل شده می‌گوید در قبرس شمالی یافت می‌شود و مارها به‌موجب قانون حفاظت می‌شوند. پارک طبیعی تاشکنت (Taşkent) آن را زیرگونه‌ای بومی جزیره قبرس می‌نامد.

    منبع: kibrispostasi.com

1 / 8

پرندگان

BirdLife Cyprus سه گونه پرنده را فهرست می‌کند که فقط در قبرس زادآوری می‌کنند: چکچک قبرسی (Cyprus wheatear)، سسک قبرسی (Cyprus warbler) و مرغ حق قبرسی (Cyprus scops owl)، به‌علاوه زیرگونه‌های بومی عمدتاً در جنگل‌های ترودوس. ارائه هوهنهایم (2019) از کلنی‌های مهم لانه‌سازی چکچک و سسک در منطقه حفاظت‌شده کارپاس گزارش می‌دهد، و از کلنی‌های لانه‌سازی کاکایی اودوین (Audouin's gull)، زیرگونه باکلان کاکلی (shag)، سبزقبا (roller) و سنگ‌چشم پیشانی‌سفید (masked shrike، Lanius nubicus).

مقاله ویکی‌پدیا درباره حیات وحش قبرس جزیره را واقع بر مسیرهای مهاجرت میان آفریقا، اروپا و غرب آسیا توصیف می‌کند و بیش از 380 گونه ثبت‌شده می‌دهد. هوهنهایم می‌افزاید برخی گونه‌های فهرست‌شده در پیوست‌های اتحادیه اروپا در بهار و پاییز از منطقه کارپاس می‌گذرند.

  • چکچک قبرسی (Cyprus wheatear، Oenanthe cypriaca)
    Hobbyfotowiki Camera location35° 03′ 22″ N, 32° 20′ 42.96″ E View this and other · CC0 · Wikimedia Commons

    پرنده

    چکچک قبرسی (Cyprus wheatear، Oenanthe cypriaca)

    BirdLife Cyprus آن را فقط در قبرس زادآور فهرست می‌کند. هوهنهایم (2019) از کلنی‌های مهم لانه‌سازی آن در منطقه حفاظت‌شده کارپاس گزارش می‌دهد، یکی از دو پرنده بومی که ارائه نام می‌برد.

    منبع: birdlifecyprus.org

  • سسک قبرسی (Cyprus warbler، Sylvia melanothorax)
    Jan Ebr & Ivana Ebrová · CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

    پرنده

    سسک قبرسی (Cyprus warbler، Sylvia melanothorax)

    BirdLife Cyprus آن را فقط در قبرس زادآور فهرست می‌کند. هوهنهایم (2019) از کلنی‌های مهم لانه‌سازی آن در منطقه حفاظت‌شده کارپاس گزارش می‌دهد، یکی از دو پرنده بومی که ارائه نام می‌برد.

    منبع: birdlifecyprus.org

  • مرغ حق قبرسی (Cyprus scops owl)
    Julien Renoult · CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

    پرنده

    مرغ حق قبرسی (Cyprus scops owl)

    BirdLife Cyprus آن را در میان سه گونه پرنده‌ای فهرست می‌کند که فقط در قبرس زادآوری می‌کنند. صفحه خوانده‌شده نمی‌گوید در کجای جزیره یافت می‌شود، پس هیچ ادعایی برای شمال نشده است.

    منبع: birdlifecyprus.org

  • کاکایی اودوین (Audouin's gull، Larus audouinii)
    Andreas Trepte · CC BY-SA 2.5 · Wikimedia Commons

    پرنده

    کاکایی اودوین (Audouin's gull، Larus audouinii)

    هوهنهایم (2019)، با استناد به طرح‌های مدیریت کارپاس، کلنی‌های لانه‌سازی کاکایی اودوین را در منطقه حفاظت‌شده کارپاس فهرست می‌کند، در میان چند کلنی پرنده دریایی و پرنده آوازخوان که ارائه برای آن منطقه نام می‌برد.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • سنگ‌چشم پیشانی‌سفید (masked shrike، Lanius nubicus) و سبزقبا (roller، Coracias garrulus)
    Bouke ten Cate · CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

    پرنده

    سنگ‌چشم پیشانی‌سفید (masked shrike، Lanius nubicus) و سبزقبا (roller، Coracias garrulus)

    هوهنهایم (2019)، با استناد به طرح‌های مدیریت کارپاس، کلنی‌های لانه‌سازی هر دو گونه را در منطقه حفاظت‌شده کارپاس فهرست می‌کند، در کنار زیرگونه باکلان Phalacrocorax aristotelis desmarestii و کاکایی اودوین.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

1 / 5

زندگی دریا و ساحل

هوهنهایم (2019)، با استناد به طرح‌های مدیریت کارپاس، می‌گوید لاک‌پشت‌های سبز و لاک‌پشت‌های سرخ در نه ساحل منطقه حفاظت‌شده کارپاس تخم‌گذاری می‌کنند و فک‌های راهب ساکن‌اند. تالاب‌های ساحلی، بسترهای پوزیدونیا و تل‌ماسه‌های ساحلی همراه ارس را سه زیستگاه اولویت‌دار دستورالعمل زیستگاه‌های اتحادیه اروپا در آن منطقه فهرست می‌کند، در میان 17 نوع زیستگاه.

فصل لاک‌پشت‌ها و ساحل حفاظت‌شده در سواحل و نوار ساحلی آمده‌اند. نواحی ساحلی و ولایت‌ها منطقه‌به‌منطقه در صفحه مناطق توصیف شده‌اند و این فهرست‌ها کلی می‌مانند زیرا منابع خوانده‌شده ثبت گونه‌ها را ساحل‌به‌ساحل نمی‌دهند.

  • لاک‌پشت سرخ (İribaş deniz kaplumbağası، loggerhead turtle، Caretta caretta)
    Savvas Michaelides · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    دریایی

    لاک‌پشت سرخ (İribaş deniz kaplumbağası، loggerhead turtle، Caretta caretta)

    هوهنهایم (2019) آن را در حال تخم‌گذاری در منطقه حفاظت‌شده کارپاس فهرست می‌کند، جایی که یک طرح حفاظتی گروه‌های محلی، پژوهش دانشگاهی و داوطلبانی را درگیر می‌کند که سواحل را پایش می‌کنند. ویکی‌پدیای ترکی نام İribaş deniz kaplumbağası را می‌دهد.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • لاک‌پشت سبز (Green turtle، Chelonia mydas)
    Charles J. Sharp · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    دریایی

    لاک‌پشت سبز (Green turtle، Chelonia mydas)

    هوهنهایم (2019) آن را همراه لاک‌پشت سرخ در حال تخم‌گذاری در نه ساحل منطقه حفاظت‌شده کارپاس فهرست می‌کند و هر دو را گونه‌هایی به‌شدت در معرض خطر توصیف می‌کند که زیر پوشش یک طرح حفاظتی‌اند.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • فک راهب مدیترانه‌ای (Mediterranean monk seal، Monachus monachus)
    Marinko Babić · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    دریایی

    فک راهب مدیترانه‌ای (Mediterranean monk seal، Monachus monachus)

    هوهنهایم (2019)، با استناد به طرح‌های مدیریت، فک‌های راهب ساکن را در منطقه حفاظت‌شده کارپاس فهرست می‌کند. ویکی‌پدیا وضعیت IUCN را آسیب‌پذیر (Vulnerable) می‌دهد که در 2023 از در معرض خطر (Endangered) به‌روز شد. صفحه خوانده‌شده نمی‌گوید فک‌ها در کجای شمال دیده می‌شوند.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • بسترهای پوزیدونیا (Posidonia)
    Frédéric Ducarme · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    زیستگاه

    بسترهای پوزیدونیا (Posidonia)

    هوهنهایم (2019) بسترهای پوزیدونیا را یکی از سه زیستگاه اولویت‌دار دستورالعمل زیستگاه‌ها می‌نامد که در منطقه حفاظت‌شده کارپاس ثبت شده است، همراه تالاب‌های ساحلی و تل‌ماسه‌های ساحلی همراه ارس.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

1 / 4

مناطق حفاظت‌شده و بازدید مسئولانه

هوهنهایم (2019) چارچوب را خلاصه می‌کند: مرزهای پارک ملی کارپاس به مساحت 9,486 هکتار در 2004 تعیین شد، اما ارائه می‌گوید مبنای حقوقی کافی نیست و منطقه پارک ملی به شمار نمی‌رود. منطقه حفاظت‌شده کارپاس نوک شبه‌جزیره را در بر می‌گیرد و یکی از سه منطقه حفاظت‌شده ویژه محیط‌زیستی (Special Environmental Protected Area) است، همراه تاتلی‌سو (Tatlısu) و کارپاس جنوبی.

همان ارائه می‌گوید در شمال هفت پایگاه بالقوه Natura 2000 وجود دارد که تا زمانی که Natura 2000 به کشورهای اتحادیه اروپا محدود است نمی‌توان آن‌ها را تعیین کرد، و در رشته‌کوه بشپارماق هیچ منطقه حفاظتی رسمی وجود نداشت. Gücel و Yıldız (2008) محدوده میان سنت هیلاریون و کوه یایلا (Yayla) را به‌عنوان منطقه حفاظت ویژه پیشنهاد می‌کنند. وضعیت کنونی هر منطقه را از مرجع مسئول بررسی کنید.

  • منطقه حفاظت‌شده کارپاس (SEPA Karpaz)
    Michal Klajban · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    منطقه حفاظت‌شده

    منطقه حفاظت‌شده کارپاس (SEPA Karpaz)

    هوهنهایم (2019): یکی از سه منطقه حفاظت‌شده ویژه محیط‌زیستی، 19,230 هکتار (9,645 خشکی و 9,485 دریایی)، شامل نوک شبه‌جزیره و دربرگیرنده پارک ملی پیش‌بینی‌شده کارپاس.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • پارک ملی کارپاس (پیش‌بینی‌شده)
    Seksen iki yüz kırk beş · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    منطقه حفاظت‌شده

    پارک ملی کارپاس (پیش‌بینی‌شده)

    هوهنهایم (2019): مرزها در 2004 بر 9,486 هکتار تعیین شد، شامل محوطه طبیعی و باستانی و محوطه باستانی کارپاسیا (Carpasia)؛ ارائه می‌گوید منطقه پارک ملی به شمار نمی‌رود.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • مناطق حفاظت‌شده تاتلی‌سو و کارپاس جنوبی
    Michal Klajban · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

    منطقه حفاظت‌شده

    مناطق حفاظت‌شده تاتلی‌سو و کارپاس جنوبی

    هوهنهایم (2019): همراه کارپاس، این‌ها سه منطقه حفاظت‌شده ویژه محیط‌زیستی در شبه‌جزیره کارپاس هستند؛ هر سه علی‌رغم فرمان کارپاس (Karpaz Ordinance) تحت تأثیر کشاورزی یا گردشگری توصیف شده‌اند.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • رشته‌کوه بشپارماق (کرنیا)
    Atak at English Wikipedia · Public domain · Wikimedia Commons

    منطقه حفاظت‌شده

    رشته‌کوه بشپارماق (کرنیا)

    هوهنهایم (2019): تقریباً کل رشته‌کوه منطقه بالقوه Natura 2000 است، با این حال ارائه بیان می‌کند امروز در کوه‌های بشپارماق هیچ منطقه حفاظتی رسمی وجود ندارد.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

  • طرح حفاظت از لاک‌پشت‌های دریایی، کارپاس
    Amanda Slater from Coventry, West Midlands, UK · CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

    زیستگاه

    طرح حفاظت از لاک‌پشت‌های دریایی، کارپاس

    هوهنهایم (2019) حفاظت مستقیم به دست داوطلبان را توصیف می‌کند که سواحل را مشاهده می‌کنند، لانه‌ها را نشانه‌گذاری و می‌پوشانند و سواحل را در فصل تفریخ می‌بندند، در کنار برنامه پایش و کار آموزشی برای ساکنان و گردشگران.

    منبع: botanik.uni-hohenheim.de

1 / 5

نکات کاربردی

  • منابع مؤسسه گیاه‌شناسی هوهنهایم ارائه‌های سمینار دانشجویی از ژانویه 2019 هستند که به طرح‌های مدیریت و فلورها استناد می‌کنند؛ وضعیت‌های حفاظتی ممکن است از آن زمان تغییر کرده باشد.
  • شمار گونه‌های بومی بر پایه منبع و تاریخ فرق می‌کند: 121 برای قبرس (Gücel و Yıldız، 2008)، حدود 142 (هوهنهایم، 2019) و حدود 128 (ویکی‌پدیا، بدون تاریخ)؛ این صفحه هیچ‌کدام را به‌عنوان رقم کنونی نقل نمی‌کند.
  • ارتفاع ماکی فرق می‌کند: حدود 3 تا 5 متر (هوهنهایم، 2019) در برابر معمولاً 1 تا 2 متر (ویکی‌پدیای ترکی).
  • نام‌های ترکی تنها در جایی نشان داده شده‌اند که منبع بازشده آن‌ها را می‌دهد (ویکی‌پدیای ترکی، FAO AGROVOC)؛ بسیاری از گونه‌ها در آن منابع نام ترکی ندارند.
  • نمایه One Earth (2020) کاج اصلی را کاج کالابریایی می‌نامد، در حالی که هوهنهایم (2019) Pinus brutia را کاج ترکی می‌نامد.
  • منابع گوفی (افعی قبرس) و موفلون قبرسی را بومی جزیره قبرس توصیف می‌کنند، نه بومی شمال.
  • گوفی در شمال: ÇEKOVA (2019) می‌گوید در قبرس شمالی یافت می‌شود بی‌آنکه ولایت‌ها را نام ببرد؛ گزارش موردی 2006 نمونه‌ای را توصیف می‌کند که در شمال قبرس جمع‌آوری شده بود.
  • موفلون: منابع آن را عمدتاً در منطقه ترودوس و پافوس جای می‌دهند؛ جانوران منفرد گاه‌به‌گاه در شمال گزارش شده‌اند (یشیل‌ایرماک 2015، لفکه 2022).
  • عبارت‌بندی حفاظت در منابع فرق می‌کند: ÇEKOVA (2019) می‌گوید مارها در قبرس شمالی به‌موجب قانون حفاظت می‌شوند؛ مقاله‌ای از 2018 می‌گوید افعی در قبرس به‌موجب قانون حفاظت نمی‌شد.
  • شمار گونه‌های مار به قلمرو بستگی دارد (Cyprus Mail: هشت در جزیره؛ ÇEKOVA: نه بر پایه منابع مکتوب و شش بر پایه ثبت‌ها برای قبرس شمالی).
  • نام علمی موفلون در یک منبع Ovis orientalis ophion و در منابع دیگر Ovis gmelini ophion نوشته شده است.

پرسش‌های متداول

پوشش گیاهی قبرس شمالی چیست (KKTC'de bitki örtüsü nedir)؟

منابع موزاییکی را توصیف می‌کنند: ماکی و بوته‌زار کوتاه بر دامنه‌های پایین و پست‌زمین‌های خشک، جنگل کاج ترکی و سرو ناز در رشته‌کوه کرنیا، زمین زراعی در دشت مسائوریا، و تل‌ماسه‌ها و تالاب‌ها در شبه‌جزیره کارپاس. منابع اصلی هوهنهایم (2019) و One Earth (2020) هستند.

ماکی (maki) چیست؟

ماکی، در ترکی maki، بوته‌زار مدیترانه‌ای از درختچه‌ها و درختان کوچک است. هوهنهایم (2019) ارتفاعی تا حدود 3 تا 5 متر می‌دهد، ویکی‌پدیای ترکی 1 تا 2 متر. هوهنهایم می‌گوید می‌تواند طبیعی باشد یا پس از چرا پدید آید، در حالی که ویکی‌پدیای ترکی آن را برآمده از جنگل تخریب‌شده توصیف می‌کند.

کدام گیاهان بومی قبرس‌اند؟

منابع نگون‌سار قبرسی، لاله قبرسی، Arabis cypria، Delphinium caseyi، Brassica hilarionis و Pimpinella cypria را، در میان دیگران، نام می‌برند؛ چهار مورد آخر در رشته‌کوه کرنیا سابقه ثبت دارند. Gücel و Yıldız (2008) 121 گونه بومی برای قبرس می‌شمارند که 19 تای آن‌ها به شمال محدودند.

کدام جانوران در قبرس شمالی زندگی می‌کنند؟

منابع 21 گونه خفاش، موش خاردار قبرسی در کوه‌های کرنیا، کلنی‌های چکچک قبرسی و سسک قبرسی در شبه‌جزیره کارپاس، لاک‌پشت‌های سبز و سرخ در حال تخم‌گذاری در نه ساحل، فک‌های راهب ساکن و دو پروانه بومی را در منطقه حفاظت‌شده کارپاس ثبت می‌کنند.

گل‌های وحشی در قبرس شمالی چه زمانی می‌شکفند؟

منابع تنها برای برخی گونه‌ها زمان گل‌دهی می‌دهند. هوهنهایم (2019) Ornithogalum divergens، Allium neapolitanum و آلاله ایرانی را گیاهان بهاری رشته‌کوه کرنیا فهرست می‌کند و Cyclamen Society سپتامبر تا ژانویه را برای نگون‌سار وحشی قبرسی می‌دهد. هیچ منبع خوانده‌شده‌ای تقویم کامل شکفتن نمی‌دهد.

آیا در قبرس شمالی مار هست؟

پژوهشی در سال 2009 در Animal Biology 66 مار از یازده گونه را از قبرس شمالی بررسی کرد؛ سه تا به تیره افعی‌ها تعلق داشت. Nazım Kaşot از Çekova (Yenidüzen، 2019) می‌گوید قبرس شمالی بر پایه منابع مکتوب نه گونه مار و بر پایه ثبت‌ها شش گونه دارد، سه تای آن‌ها زهرآگین، و تنها گوفی بالقوه برای مردم خطرناک شمرده می‌شود.

پارک ملی کارپاس کجاست؟

Svana و همکاران (2025) شبه‌جزیره کارپاسیا (Karpasia) را در شمال‌شرق جزیره جای می‌دهند و هوهنهایم (2019) می‌گوید منطقه حفاظت‌شده کارپاس نوک آن را در بر می‌گیرد. مرزهای پارک به مساحت 9,486 هکتار در 2004 تعیین شد، اما ارائه می‌گوید منطقه پارک ملی به شمار نمی‌رود. [مناطق](/areas) را ببینید.

مار گوفی چیست؟

به گفته Kıbrıs Postası و Gündem Kıbrıs، Gufi نام ترک‌قبرسی افعی قبرس، Macrovipera lebetina lebetina، است. پارک طبیعی تاشکنت (Taşkent) آن را زیرگونه‌ای بومی جزیره قبرس می‌نامد. Çekova می‌گوید تنها ماری در قبرس شمالی است که بالقوه برای مردم خطرناک شمرده می‌شود و مارها به‌موجب قانون حفاظت می‌شوند.

آیا موفلون قبرسی در قبرس شمالی یافت می‌شود؟

منابع آن را بومی جزیره قبرس توصیف می‌کنند، نه بومی شمال. Yenidüzen (2015) و Kıbrıs Postası (2022) از جانوران گاه‌به‌گاه در یشیل‌ایرماک (Yeşilırmak) و لفکه (Lefke) گزارش می‌دهند و ویکی‌پدیای ترکی می‌گوید موفلون‌ها بیشتر در کوه‌های ترودوس زندگی می‌کنند و گاه به شمال می‌آیند. Gündem Kıbrıs (2025) آن‌ها را در ترودوس و نزدیک پافوس جای می‌دهد.

آیا در قبرس شمالی مار زهرآگین هست؟

Nazım Kaşot از Çekova (Yenidüzen، 2019) می‌گوید سه تا از گونه‌های مار در قبرس شمالی زهرآگین‌اند و تنها گوفی بالقوه برای مردم خطرناک شمرده می‌شود. Cyprus Mail (26 آوریل 2025) از هشت گونه مار در جزیره گزارش می‌دهد که سه تای آن‌ها زهرآگین‌اند. این دو شمار به قلمروهای متفاوتی مربوط‌اند و در اینجا با هم ترکیب نشده‌اند.

منابع

درباره قبرس شمالی پرسشی دارید؟

برای گفت‌وگوی خصوصی درباره مناطق، هتل‌ها یا املاک به NORTHEA پیام بدهید.

تماس با NORTHEA