Tradycyjna kuchnia i słodycze Cypru Północnego

Źródła opisują potrawy takie jak şeftali kebabı, molehiya, kolokas, hellimli, pilavuna i magarina bulli. Visit North Cyprus i praca magisterska z 2022 roku z Eastern Mediterranean University wymieniają meze, mięsa, potrawy z ziół, wypieki i słodycze jako część lokalnej kuchni.

Źródła opisują ceviz macunu (przetwór z zielonych orzechów włoskich), gullurikya, paluze, basdiş, gırbaç i Kıbrıs tatlısı. Praca magisterska z 2022 roku wymienia wiele z nich, a Visit North Cyprus opisuje ceviz macunu jako słodycz do jedzenia łyżeczką, często podawaną gościom.

Visit North Cyprus opisuje meze jako małe dania rozpoczynające posiłek w meyhane, najpierw zimne talerze, a potem ciepłe, takie jak grillowany hellim w chlebku pita. Podaje, że nie ma karty, a potrawy przychodzą, aż goście przestaną jeść.

Visit North Cyprus opisuje molehiyę jako liście juty warzywnej (Corchorus olitorius) duszone z pomidorem, cebulą, czosnkiem i sokiem z cytryny, z jagnięciną lub kurczakiem. Liście zbiera się i suszy latem, a wspomniano o wersji wegetariańskiej.

Praca magisterska z 2022 roku opisuje pilavunę jako drożdżowy wypiek nadziewany startym hellim, kaszą manną, jajkiem, rodzynkami i suszoną miętą, posypany sezamem i czarnuszką. Visit North Cyprus podaje, że przepisy różnią się w zależności od regionu i mogą być słone, półsłodkie lub słodkie.

Visit North Cyprus opisuje hellim jako półtwardy, niedojrzewający ser w solance z mleka koziego i owczego, czasem z dodatkiem krowiego. Jada się go świeży, grillowany lub z rusztu, a także używa w wypiekach takich jak hellimli i pilavuna.

Słownik Cumhuriyet z 2014 roku podaje golyandro jako kolendrę (kişniş), której liści używa się jako zioła, a nasion jako przyprawy. Yemek.com i Hürriyet wymieniają jej nasiona z oliwkami çakıstez, a praca magisterska wymienia świeże golyandro w nadzieniach bulla i bidda.

Praca magisterska z 2022 roku wymienia karpuz kabuğu macunu wśród cypryjskich rodzajów macun: biała część skórki arbuza moczona w wodzie wapiennej i gotowana w syropie z cynamonem i goździkami. Cumhuriyet (2014) również wymienia arbuza wśród odmian macun.

Praca magisterska z 2022 roku podaje, że głóg (alıç) rośnie dziko na obszarach wiejskich, a owoc przerabia się na macun i dżem, smarowany na chleb na śniadanie. Cumhuriyet (2014) wymienia alıç murabbası wśród domowych przetworów sprzedawanych na targu w Lefke.

Yenidüzen (2013) opisuje biddę jako spłaszczone ciasto, upieczone i zwinięte wokół smażonych ziemniaków, z odmianami z dodatkiem hellim lub köfte. Słownik Cumhuriyet z 2014 roku definiuje badadez jako ziemniak, więc nazwa oznacza biddę z ziemniakiem.

Yemek.com opisuje gullurikyę jako mąkę, wodę i odrobinę soli gotowane w melasie, w której kluczowym składnikiem jest melasa z chleba świętojańskiego (harnup). Praca magisterska z 2022 roku podaje ją jako małe kawałki ciasta gotowane w melasie z chleba świętojańskiego i wodzie, podawane na ciepło lub zimno.

Praca magisterska i Visit North Cyprus opisują mieloną jagnięcinę z cebulą i pietruszką owiniętą w jagnięcą sieć i grillowaną nad węglem drzewnym. Yemek.com podaje, że nie zawiera brzoskwini, a Visit North Cyprus podaje dwa wyjaśnienia nazwy.

Praca magisterska definiuje macun jako konserwowane owoce lub warzywa utrzymywane w jędrności, często moczone w wodzie wapiennej i podawane gościom ze szklanką wody. W przeciwieństwie do dżemu, który jada się na śniadanie, macun jada się o każdej porze dnia.

Źródła wymieniają różne pozycje. Yemek.com wymienia hellimli, şeftali kebabı, molehiya, kolakas, pirohu, gullurikya, samarella, ceviz macunu, paluze, çakıstez i pilavuna. Hürriyet dodaje karayağ, peksemet i makaron zapiekany, a praca magisterska klasyfikuje wiele innych potraw według rodzaju.

Stan na 27 października 2026: źródła podają, że nie. Yemek.com stwierdza, że nie ma w nim brzoskwini; potrawa to mięso mielone z cebulą i pietruszką owinięte w sieć tłuszczową. Pochodzenie nazwy jest przedmiotem sporu: Wikipedia i Yemek.com wspominają różowy kolor lub przekształcenie nazwy „Şef Ali kebabı”.

Stan na 27 października 2026: Yenidüzen (2013) traktuje hırsız kebabı (turecko-cypryjskie) i kleftiko (grecko-cypryjskie) jako dwie nazwy jednej potrawy z powoli pieczonej jagnięciny lub koźlęciny, a küp kebabı opisuje jako wersję pieczoną w glinianym dzbanie. Visit North Cyprus podaje „Kup Kebab” jako inną nazwę kleftiko.

Stan na 27 października 2026: Yenidüzen (2013) opisuje gliniany piec opalany drewnem: żar odsuwa się na bok, układa gałęzie, kładzie na nich mięso, a otwór zamyka mieszanką słomy i błota; gotowe po około dwóch godzinach. Wspomniane są też wersje na tacy zamkniętej folią oraz w glinianym dzbanie.